Popular Tags:

Inventaris Lego…voltooid!

05/06/2014 at 10:42 am

Het idee bestond al een tijd, maar het kwam er de afgelopen weken dan eindelijk een keer van: alle oude Lego van Eric en mij weer eens in elkaar zetten. Het doel: kijken hoe compleet alles nog is en vervolgens een welafgewogen verdeling maken wat naar wie ging. Het heeft een aantal avonden gekost, maar het resultaat van heel veel steentjes zoeken en bouwtekeningen opvolgen heeft het gewenste resultaat opgeleverd. Vrijwel alles viel nog nagenoeg volledig in elkaar te zetten en leverde een huis vol Lego en een mooi nostalgisch overzicht op. Zie de foto’s.

Gisteravond hebben we vervolgens onder het genot van een Muifelse Ossekop onderhandeld en een (denken we) eerlijke verdeling gemaakt. Nu rest de vraag: wat zal ik nu eens gaan doen met mijn deel? Een TARDIS en een Dalek zitten reeds in elkaar (met dank aan Perron 4)..

Niet afgebeeld: onder andere meters treinrails en alle resterende Legostenen (en minifigs, bomen, accessoires, etc..) die niet bij een specifiek setje behoorden.

Frank Turner – Tape Deck Heart

16/04/2013 at 5:33 pm

frank-turner-tape-deck-heartHoei! De nieuwe Frank Turner is illegaal te downloaden. En dus te beluisteren. Volgens mij is de verschijningsdatum nog steeds officieel 22 april, maar ik koop ‘m wel op 8 mei in de Melkweg. Echt. Op vinyl. Eerst lekker een paar weken alleen illegaal luisteren.

Wat? Ken je Frank Turner nog niet? Schande! De man is begonnen als zanger in een post-hardcore punkgezelschap, en is daarna solo hele fijne muziek gaan maken. Muzikaal is het folk, alternatieve rock, singer-songwriter en punk wat je door elkaar hoort in een veelal lekker rockende Engelse melange. Frank heeft naar mijn mening een bijzonder fijne strot die live helemaal goed tot z’n recht komt. Frank is een ras-artiest met veel charisma die live overtuigt, entertaint en…eh..heerst. Ja, heerst. Anyways, Frank Turner dus.

Maar, de nieuwe plaat is dus uit! Ik heb ‘m nu drie keer draaibeurten en een beetje gegeven en wil volgaarne mijn voorlopige diepgravende oordeel met u delen.
Disclaimer:  ik heb eigenlijk nog niet bewust naar de meeste lyrics geluisterd. En Frank heeft over het algemeen best sterke teksten. Dus de recensie is per definitie incompleet en ongefundeerd.

01. Recovery
Bijzonder fijne opener. Lekker uptempo, stevig refreintje. Moet het live ook uitstekend doen.

02. Losing Days
Door in een ietsje lagere versnelling. Gitaarwerk doet me direct denken aan The Cure’s Friday I’m In Love. Prima nummer 2 van een plaat.

03. The Way I Tend To Be
Beetje gezapig naar mijn smaak. Ik mis een randje.

04. Plain Sailing Weather
Rustig toewerken aan een climax met verschillende muzikale thema’s in één nummer. Net als I Am Disappeared van England Keep My Bones? Lekkere track in ieder geval.

05. Good & Gone
“Fuck you, Mötley Crüe?” Zoals gezegd, ik ben nog niet echt naar de lyrics aan het luisteren, maar dit is een “Frank haalt herinneringen van vroegâh op” liedje. Best mooi.

06. Tell Tale Signs
Oh jee, Frank is gekwetst. Nee, teleurgesteld. Het betreft Amy. Frank en Amy kennen elkaar al heel lang, maar zijn uit elkaar gegroeid. En zij ziet niet dat Frank is veranderd, of wil dat niet accepteren. Naja, heel verhaal, je kent Frank. Toch stiekem hier de tekst zitten beluisteren. Best mooi liedje.

07. Four Simple Words
Ja hoor! Lekker! Beetje simpel (“Heigh ho”? Really?), maar het werkt. Zouden we live allemaal weer mogen meezingen straks? Of deden we dat al? Hij speelde ‘m in Paradiso vorig jaar ook al…

08. Polaroid Picture
Ook al live een keer gehoord (Melkweg eind 2011). Mwoah. Nummer dat je snel weer vergeet.

09. The Fisher King Blues
Blues? Meer een (power)ballad. Geen onaardig nummer met wel een mooie break erin. Ik denk dat dit nummer beter wordt bij vaker beluisteren..

10. Anymore
Frank in z’n uppie op een akoestische gitaar. Die hij zeer voorzichtig bespeelt. Mij even te verstild. Beetje saai. Doe mij dan maar helemaal a-capella en met lekker veel passie voorgedragen (lees: English Curse). Ik hoop dat je live de mensen stil krijgt, Frank (ik mag ook Frank zeggen)…

11. Oh Brother
Terug naar vertrouwd volwaardig bandgeluid. Redelijk gelikt en melodieus nummer. Maar verder prima. Volgende!

12. Broken Piano
Vijf en halve minuut? Toe maar Frank, jij durft! Naja, het is op zich natuurlijk niet echt lang, maar het duurt wel lang. Wat is dit voor een dramatiek? Ik denk dat ik nog even aan dit nummer moet wennen. Ik stel mijn oordeel nog even uit.

13. We Shall Not Overcome
Typisch Frank nummertje. Lijkt op andere nummers van ‘m die ik ook prima vind. Deze dus ook. Meneer vindt zich hier niet opnieuw uit. En: ik denk zomaar dat we in de Melkweg getrakteerd worden op een meeklapoefening als ie dit speelt.

14. Wherefore Art Thou, Gene Simmons?
Sowieso het nummer met de mooiste naam. Ook al een keer live gehoord. Ik moet hier toch echt naar de tekst luisteren, want anders is het redelijk eentonig. Ga ik doen. Volgens mij is het namelijk een mooi liedje over het aantal groupies waar Dhr. Simmons overheen is gegaan. Vast een mooi verhaal.

15. Tattoos
Lekker folkie! Frank solo op akoestische gitaar. En nu wel met pit (in tegenstelling tot track 10). Chapeau!

16. Undeveloped Film
Wederom Frank alleen op gitaar. Nu een rustig, romantisch liedeke. Het kabbelt wel heel erg, en bij tijd en wijle zingt Frank op een manier die hij gewoon niet moet doen (te geforceerd gevoelig ofzo; er klopt iets niet).

17. Time Machine
Ah, daar is de rest van de band weer! De plaat zit er tenslotte bijna op. Wederom een nummer dat meteen vertrouwd klinkt. Moet het live ook uitstekend gaan doen. Prima.

18. Cowboy Chords
Wut? De akoestische gitaar is terug? Gaan we rustig afsluiten? Okee, prima. En een prima afsluiter, hoor.

(Voorlopige) eindconclusie: 18 nummers. Als je iets selectiever was geweest, Frank, en er een paar had geschrapt, was het wellicht weer net zo’n wereldplaat geweest als de vorige (12 nummers). Nu zitten er net een paar nummers teveel tussen die je best voor een b-kantje had kunnen bewaren. En daarnaast mis ik een paar échte toptracks zoals die op England Keep My Bones wel stonden. Alleen bij de opener valt alles meteen op z’n plek. Maar al met al zeker geen slechte plaat. En ik denk dat ie nog gaat groeien.

Frank: tot 8 mei in de Melkweg! Vergeet geen Happy Birthday voor Manon te zingen!

Instant update: het is mij onder de aandacht gebracht dat tracks 13 t/m 18 eigenlijk bonustracks zijn (de Deluxe CD) en dat ook dit album dus wederom gewoon 12 nummers bevat. Beter opletten dus, Jeroen. Het onderstreept wel het deel van mijn conclusie over de strengere selectie. 🙂

Okee, die muur kon inderdaad niet

24/03/2013 at 1:24 pm

Vooruit, ik moet toegeven: de muur was inderdaad wel erg lelijk verkleurd en vlekkerig/streperig. Maar in schilderen heb ik echt geen zin. Gelukkig kreeg ik de tip dat het met bleekmiddel ook prima op te poetsen was. Zie hier het resultaat. Nog niet perfect, maar aanzienlijk beter..

Voor

Voor

Tijdens

Tijdens

Na

Na

The Language of Hollywood, pt. 2

17/03/2013 at 10:39 pm
Scarface Poster

Scarface Poster

Vorig weekend is de laatste film uit de cursus bekeken en heb ik de (multiple choice) test aan het eind succesvol afgerond om te kijken of ik er iets van heb onthouden. Afgelopen dus; en het had van mij nog best even langer mogen duren. Ik heb me namelijk vermaakt en interessante dingen geleerd. Het smaakt zeker naar meer.

Even een korte recap van het tweede deel. De films (en het belangrijkste onderwerp bij die film).

Scarface

Scarface

De eerste twee films stonden dus nog in het teken van de introductie van geluid, de laatste vier gingen over kleur. De originele Scarface vond ik een bijzonder gave en overtuigende film om eindelijk gezien te hebben en kan ik iedereen aanraden. Verder vond ik het ook leuk om Errol Flynn (en vele anderen) in hun kleurige maillots en andere belachelijke pakjes in actie te zien, hoe simpel en kinderlijk de film (The Adventures of Robin Hood dus) verder ook mag zijn. En, na het lang vermeden te hebben, toch eindelijk een film met Adam Sandler gekeken (één van zijn schaarse films die het aanzien waard is; ook volgens de docent). Eens moet een eerste keer zijn..

Interessant vond ik het om (voor mijn gevoel) het verschil te merken tussen de introductie van geluid en die van kleur. Waar bij het prille begin van de geluidsfilm het vooral een technische uitdaging was om op een fatsoenlijke manier een toonbare film te maken, was het bij kleur meer een esthetische. Er was weliswaar veel meer licht nodig om de camera’s überhaupt normaal hun werk te kunnen laten doen, waardoor bepaalde soorten shots niet of nauwelijks meer mogelijk waren, maar de aandacht ging meer uit naar de effectieve toepassing van kleur. Uiteindelijk moest kleur vooral de film (het verhaal) dienen en versterken.

Er werd vanaf het begin een speciaal team (van Technicolor zelf) ingezet om bij het script al direct na te denken over (bijvoorbeeld) welke kleur jurk de hoofdrolspeelster aan moest hebben in iedere scène. Daaromheen werd de set, de props en de kleuren van alle andere kostuums bedacht. Contrasten, ondersteunende kleuren, versterkende kleuren, terugkerende kleurenthema’s, het gehele kleurenspectrum en palet; niets wordt aan het toeval overgelaten. Je gaat niet zomaar ergens in een ruimte filmen, daar wat meubels neerzetten en mensen iets leuks aantrekken; alles werkt met elkaar samen en is uitgedacht om een bepaald groter doel of gevoel te bereiken. Je hebt het als kijker meestal niet eens door, maar let wel automatisch op de dingen in een scène die de cinematograaf en regisseur voor ogen hadden.

All That Heaven Allows

All That Heaven Allows

De cursus was heel duidelijk toegespitst op de thema’s beeld en geluid, en niet zozeer op de thematiek van de films zelf. Dat maakte het natuurlijk erg overzichtelijk, maar bij zeker bij een aantal films (met name Scarface en All That Heaven Allows) is het volgens mij minstens zo interessant om te zien in welke tijd en tegen welke (sociale) achtergrond ze gemaakt zijn. En dat kwam dan weer nauwelijks aan bod (maar een beetje iets over de Hayes code). Gelukkig zijn daar dan boeken, IMDb, Wikipedia en vele andere websites nog voor.

Wat nu? Het was vooral een introductie op de onderwerpen. Wil ik er verder induiken? Geen idee nog. En de docent heeft aangegeven te gaan nadenken over een nieuwe, andere cursus. Het onderwerp is nog onbekend, maar ik hou het in de gaten. Dit was ook de eerste keer dat ik via Coursera überhaupt een cursus gevolgd heb, en ik ga er zeker meer doen (voor de lol, maar mogelijk ook voor het werk). Over een paar maanden in ieder geval: The Camera Never Lies

Herinrichting huis – fase 2

17/03/2013 at 2:45 pm

Blabla, dit weekend verder, blabla. U wilde foto’s zien..

Foto 1

Foto 1 – TV hoek

Foto 2

Foto 2 – Hele muur

Foto 3 - Gitaar en sierpoot

Foto 3 – Gitaar en sierpoot